愧故人

宋 ·宋诗

九jiǔ门mén一yī夜yè涨zhǎng风fēng尘chén,何hé事shì痴chī儿ér竟jìng误wù身shēn。
子zi产chǎn片piàn言yán图tú救jiù郑zhèng,仲zhòng连lián本běn志zhì为wèi排pái秦qín。
但dàn知zhī慷kāng慨kǎi称chēng男nán子zi,不bù料liào蹉cuō跎tuó愧kuì故gù人rén。
玉yù勒lēi雕diāo鞍ān南nán上shàng去qù,天tiān高gāo月yuè冷lěng泣qì孤gū臣chén。

全文共 67 字 · 4 句

注解说明

本篇暂无注译,建议结合诗人经历与时代背景细读原文。